02 Οκτωβρίου 2006

Ψηφίζω

8 σχόλια:

Tero είπε...

Δοξάστε τον... :-p

(Ο έτερος Ψωμιάδης, στον πάτο, που κολλάει;)

Tero

Poetic Justice είπε...

Ρε μάγκες, δε νομίζετε ότι αρκετά έχετε ασχοληθεί με τον Ψωμιάδη; Ή με τον Ατσαλάκωτο; Ή με τον οποιονδήποτε της αυτής συνομοταξίας; Έχει καταντήσει απίστευτα κουραστικό, απίστευτα εκνευριστικό, τρομακτικά ανούσιο και ελεεινά κενό. Δεν έχω τίποτα να κερδίσω από τους εν λόγω κυρίους, δε με αντιπροσωπεύουν, δεν έχω κανενός είδους σχέσεις με κανέναν τους. Αλλά έλεος πια. Έχει καταντήσει αηδία, χειρότερη φάση κι από τις πιο ελεεινές κουτσομπολίστικες εκπομπές της τηλεόρασης... Σαν αγέλη από τσακάλια, περιμένετε πότε θα στραβοπατήσει ο ένας, πότε θα τον πιάσει λόξυγγα τον άλλο, για να πέσετε σα λυσσασμένοι πάνω τους.

Κριτική επί της ουσίας έχει κανείς να κάνει; Προτάσεις μεστές έχουμε; Μπορούμε να τις υποστηρίξουμε όλοι μαζί; Αν ναι, έχει καλώς. Αλλιώς, να το κλείσουμε να πάμε σπίτια μας. Enough is enough.

Κάτι άλλο περίμενα όταν έλαβα μέρος σε αυτήν την προσπάθεια. Δεν έπρεπε να περιμένω τίποτα. Mea culpa. Για νιοστή φορά απογοητεύθηκα οικτρά. Αηδία.

Argos είπε...

Φωτιά, τσεκούρι και mini nukes p.j.
Πρόταση υπάρχει όπως και κριτική, αλλά δεν θα πρέπει να αγνοείς ότι το blog είναι frappelections. Μαζί με τις εκλογές του frappe έχουμε και την κριτική του frappe.
Οι προτάσεις δε γίνονται 15 μέρες πριν τις εκλογές, αλλά στη διάρκεια των 4 χρόνων διακυβέρνησης. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να κριτικάρεις τα ψέματα που σου σερβίρουν σαν "δεσμεύσεις", "υποσχέσεις", "θα" και αν θέλεις να προτείνεις κάτι καλύτερο στους αναγνώστες σου.
Μέσα σ' αυτό το πνεύμα και με δόση χιούμορ, ο B.P. σου προτείνει αντί του Παναγιώτη τον Μάκη. Δηλαδή αν είναι να ψηφίσεις κάποιον γιατί είναι μάγγας, ψήφισε τον πραγματικό μάγγα και όχι τον κουραδόμαγγα.

Poetic Justice είπε...

Δεν αντιλέγω, argos, και ενστερνίζομαι το χιουμοριστικό (με γερές δόσεις ρεαλιστικής πικρίας) πνεύμα του blog αυτού. Γνωρίζω πολύ καλά επίσης ότι υπάρχουν πολλές, καλές και ρηξικέλευθες προτάσεις από ανθρώπους που πονούν αυτήν την πόλη - πόσες φορές τα έχουμε συζητήσει παρέα και με τον Oneiro;

Απλώς με έχει κουράσει πολύ αυτή η πάγια τακτική της φυλής μας: δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται. Ακόμη κι αν γίνεται για πλάκα.

Όσον αφορά τους μάγκες, τζάμπα μάγκες και κουραδόμαγκες, γνωρίζεις πολύ καλά ότι οι μάγκες δεν είναι αυτοί που φαίνονται (θυμήσου το Βασίλη χθες, απίστευτος τύπος).

Για όλα τα υπόλοιπα:
φωτιά, τσεκούρι και mini nukes!™

Dark Angel είπε...

Προσωπικά δε χιουμορίζω καθόλου. Αντίθετα σαρκάζω και όταν γράφω κάτι ή κάνω ένα γραφιστικό σαρκασμό δεν γελάω ποτέ. ΟΧΙ δεν ασχοληθήκαμε αρκετά ούτε με τον Ατσαλάκωτο ούτε με τον Πανίξ Τον Λευκό(πια). Θα σαρκάσω, θα κράξω όποιον θεωρώ ότι ζητάει τη ψήφο μου χωρίς να έχει το ειδικό βάρος που του επιτρέπει κάτι τέτοιο...

Oneiros είπε...

Εγώ, τώρα, πως γίνεται και συμφωνώ εν μέρει με όλους σας, και με το πνεύμα του Black Pearl όταν ανέβαζε αυτό το post; Κι ακόμα περισσότερο συμφωνώ με μιά από τις πιό διαυγείς τοποθετήσεις ever του Dark Angel.

Poetic Justice, έχεις δίκιο ότι η πολιτική σκηνή στην Ελλάδα έχει μετατραπεί σε mud wrestling competition, αλλά γι' αυτό φταίνε κυρίως οι πολιτικοί που "σπαμάρουν" την αντίληψή μας με τέτοιες εικόνες και δείγματα λόγου. Μην ξεχνάς ότι η σάτιρα αναδείχθηκε σε διαχρονική τέχνη και πολιτική έκφραση στη χώρα μας.

O Argos έχει πιάσει ακριβώς το λόγο ύπαρξης αυτού του blog, όταν γράφει:

Μαζί με τις εκλογές του frappe έχουμε και την κριτική του frappe.
Οι προτάσεις δε γίνονται 15 μέρες πριν τις εκλογές, αλλά στη διάρκεια των 4 χρόνων διακυβέρνησης


Όπως και πολλοί απ' αυτούς που ζητάνε την ψήφο μας, είμαστε κυρίως εδώ για να βγάλουμε το άχτι μας. Αν τώρα προκύψουν και σοβαρές πολιτικές προτάσεις από την όλη ιστορία, αυτό θα είναι κέρδος, αλλά ακόμα κι αν αυτό δε συμβεί, δε θεωρώ ότι εξ' ορισμού το blog είναι μηδενιστικό (έχω σε μεγάλη εκτίμηση το ποιόν και το δυναμικό των contributors για να πιστέψω κάτι τέτοιο) ή πως, μέχρι στιγμής, αναλώνεται στην εύκολη κριτική επί των εικόνων.

Poetic Justice είπε...

Άλλο πράγμα η σάτιρα (είτε πολιτική, είτε καλόβολα προσωπική) κι άλλο πράγμα η εμμονή. Το να αναλωνόμαστε σε mud throwing ως επί το πλείστον και να αφήνουμε ελάχιστο περιθώριο (και όρεξη) για constructive criticism (προτάσεις και θέσεις), διαιωνίζει μια νοσηρή κατάσταση. Θέλεις να πολεμήσεις κάποιον δημιουργικά; Στρώσου και βγάλε σχέδια, θέσεις, εκπόνησε εργασίες. Με αυτά θα αλλάξεις την κατάσταση. Δε σε υποχρεώνει κανείς να ψηφίσεις τον Χ ή τον Ψ, έχεις κάθε δικαίωμα να σαρκάζεις με όποιον τρόπο κρίνεις εσύ απαραίτητο αλλά η αποδόμηση σαν μόνιμη στάση ζωής σίγουρα δεν πρόκειται να φέρει κανένα αποτέλεσμα.

Ας μη θεωρηθεί ότι απευθύνομαι επί προσωπικού, απλώς εκφράζω την αγανάκτησή μου. Προσπαθώ κι εγώ με τις δυνάμεις που διαθέτω να αλλάξω κάποια πράγματα...

mpsaltik είπε...

Oneire αν είδες και στο σχόλιο που απάντησα στην maroulitaa, όταν μιλάω για μηδενιστικές τάσεις, δεν αναφέρομαι σε κάποια πρόσωπα που είναι contributors σ' αυτό το blog, αλλά σε γενικότερα φαινόμενα που έχουν να κάνουν με την σημερινή αντίληψη του κόσμου από την 'αριστερά' ή από αυτό που συνηθίσαμε να αποκαλούμε 'αριστερά'.
Ο μηδενισμός πιστεύω ότι έχει γίνει εγγενές στοιχείο αυτής της αντίληψης και η αποδόμηση σχεδόν των πάντων είναι συνυφασμένη με αυτήν.
Αυτό εκφράζεται και σ' αυτό το blog, όπως και σε πολλά άλλα, καθώς το μέσο προσφέρεται για αυτή τη χρήση.

Ομως σ' αυτό το Blog δεν είναι κανείς υποχρεωμένος να γράφει αυτό ή το άλλο. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει, είναι να δέχεται τους υπόλοιπους, ακόμη κι αν διαφωνεί μαζί τους μέχρι θανάτου.


ΥΓ. ποιός θυμάται ποιανού περιοδικού κεντρική στήλη ήταν η παραπάνω φράση?