Δήμαρχοι Θεσσαλονίκης

1869: Σουλεϊμάν Σουντί Βέης
1870: Αγχιάχ Εφέντης
1871: Αχμέτ Ρεούφ
1874: Μεχμέτ Πασάς
1875: Φαϊκ Βέης
1876: Μεχμέτ Τεφίκ
1877: Ακίφ Βέης
1878: Αρίφ Βέης
1880: Σουκρή Βέης
1882: Αλή Ορφή Εφέντης
1882: Αλή Εφέντης Μουσά Ζαδέ
1884: Αλή Εφέντης
1885: Αρίφ Βέης
1886: Ιμπραήμ Βέης
1889: Ιμπραήμ Ναμίκ Βέης
1893: Χαμδή Βέης
1895: Ρεϊς Βεκιλί Κερίμ Βέης
1897: Ρεϊς Βεκιλί Χασάν Χουσνί Εφέντης
1901: Χουλουσή Βέης Εφέντης
1907: Τεφβίκ Βέης
1907: Αχμέτ Καπαντζή Εφέντης
1908: Οσμάν Αδήλ Βέης
1908: Χουλουσή Βέης
1908: Οσμάν Σαϊτ Ιμπν Χακή Βέης
1909: Ισμαήλ Εφέντης
1910: Τεβφίκ Βέης
1912: Κωνσταντίνος Χονδροδήμος / Ισμαήλ Βέης
1912: Οσμάν Σαϊτ Ιμπραήμ Χακή Βέης (ντονμές)
1916: Κωνσταντίνος Αγγελάκης
1920: Οσμάν Σαϊτ Ιμπραήμ Χακή Βέης (ντονμές)
1922: Αθανάσιος Καλλιδόπουλος
1922: Κωνσταντίνος Τάττης
1922: Πέτρος Συνδίκας
1925: Γεώργιος Ζαρούκας
1926: Μηνάς Πατρίκιος
1929: Νικόλαος Μάνος
1931: Χαρίσιος Βαμβακάς
1933: Απόστολος Κοσμόπουλος
1934: Νικόλαος Μάνος
1936: Κωνσταντίνος Μερκουρίου
1943: Γεώργιος Σερεμέτης
1944: Λεωνίδας Καραμαούνας
1945: Παναγιώτης Σταθακόπουλος
1945: Πέτρος Λεβής
1946: Χρήστος Κωνσταντίνου
1950: Ιωάννης Μάνεσης
1951: Παντελής Πετρακάκης
1955: Μηνάς Πατρίκιος
1959: Ιωάννης Παπαηλιάκης
1964: Κωνσταντίνος Τσίρος
1967: Βύρων Αντωνιάδης
1968: Αλέξανδρος Κωνσταντινίδης
1970: Χρήστος Φλωρίδης
1974: Δημήτριος Ζάννας
1974: Στέργιος Βάλλας
1975: Μιχάλης Παπαδόπουλος
1982: Μιχάλης Παπαδόπουλος +
1982: Θανάσης Γιαννούσης (2ος)
1982: Θεοχάρης Μαναβής
1987: Σωτήρης Κούβελας
1989: Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος
1998: Δημήτρης Δημητριάδης
1998: Βασίλης Παπαγεωργόπουλος aka Ατσαλάκωτος

Ρε! Ούτε μια γυναίκα; Σίγουρα είναι η Θεσσαλονίκη ερωτική πόλη;

εις αύριον τα ωραία...

Πολλά γελάκια βλέπω στο mega. Πολλά λένε και για Μπουτάρη και Καρατζαφέρη. Να συμπεράνω κάτι;

ΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΟΥ ΠΙΣΩ ΡΕ!

Πρώτη φορά στην ζωή μου αδημονώ τόσο πολύ να ξημερώσει η επόμενη μέρα.
Πρώτη φορά θέλω τόσο πολύ να μαυρίσω με τη ψήφο μου την ντροπή της πόλης.
Πρώτη φορά θέλω να βάλω σταυρό και να πατήσω με δύναμη το στυλό πάνω στο ψηφοδέλτιο μέχρι που να σκιστεί το χαρτί.
Πρώτη φορά θέλω τόσο πολύ να εκδικηθώ την ομηρεία του βλαχομπαροκ της χαμηλής αισθητικής, της βλαχιάς, της σαπίλας.
Πρώτη φορά θέλω με τόσο πάθος να σβήσω τα ηλίθια χαμόγελά τους που με κοιτάνε σα μόγγολα κάθε μέρα που βγαίνω έξω.
Πρώτη φορά θέλω τόσο πολύ να πώ ΟΥΣΤ στα ξερατά της γης.
Πρώτη φορά θέλω να τους στείλω με δύναμη πίσω στους οχετούς και τα λαγούμια από τα οποία ξεπήδησαν.


ΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΟΥ ΠΙΣΩ ΡΕ!
Δώστε μου πίσω τις μουσικές της, την κουλτούρα της, την ομορφιά της, τα ράδια της, τα γκρουπ της, τα μπαράκια της, τη φιλοξενία της. Δώστε μου πίσω την ωραία της θάλασσα, τα ηλιοβασιλέματα της, το λιμάνι της, τις ταβέρνες της. Δώστε μου πίσω επιτέλους την πόλη που γεννήθηκα, μεγάλωσα κι αγάπησα

Φούμο για να μην είμαστε άξιοι της τύχης μας

Από το άρθρο του Γιάννη Μυλόπουλου με τίτλο "Αξιοι της τύχης μας;" στην Ελευθεροτυπία του Σαββάτου, λίγες ώρες πριν το άνοιγμα της κάλπης:

Η τύχη της Θεσσαλονίκης βρίσκεται κυριολεκτικά στα χέρα των κατοίκων της. Αν εμείς οι Θεσσαλονικείς δεν αντιδράσουμε στη σημερινή σήψη, ας μην αναζητούμε μετά τους ηθικούς αυτουργούς εκτός των ορίων της πόλης και του νομού μας. Αν δεν απεγκλωβιστούμε από τη σκληρή ομηρεία, στη οποία μας έχουν καταδικάσει, και δεν αξιοποιήσουμε την ευκαιρία της επόμενης Κυριακής, κανένα «αθηνοκεντρικό» κράτος δεν θα φταίει για τη δική μας παρακμή.

Πράγματι, η τύχη της πόλης είναι στα χέρια μας. Και αυτή τη φορά ας δείξουμε ότι δεν αξίζουμε να μας φτύνουν στη μούρη. Δεν αρκούν τα έργα και τα λόγια τους; Η αισθητική του στριγκάτου δεν σε έχει κάνει να ντρέπεσαι ως πολίτης αυτής της πόλης και αυτού του νομού;

Αντιγράφω από το άρθρο του Δημήτρη Δανίκα "Πολίτες":

ΠΡΩΤΟ φούμο στους λαϊκιστές που τριγυρίζουν στις λαϊκές δίνοντας φιλικά μπατσάκια στα προβατάκια και που σπαταλούν το δημοτικό ταμείο για τη βιτρίνα και την προσωπική τους εξουσία.

Δεύτερο φούμο σε όσους σπατάλησαν τόσα λεφτά για να ρυπάνουν με τις φωτογραφίες τους τη γειτονιά. Αυτοί έχουν δει τη δημοτική αρχή σαν επένδυση αυριανή.

Και τρίτο φούμο στους αποτυχημένους χθεσινούς που μόνο κάθε τέσσερα χρόνια θυμούνται να κλείσουν τη λακκούβα που έστειλε τη θεία μου στο ΚΑΤ.

Ποιον λοιπόν θα ψηφίσω; Λάθος ερώτηση. Η σωστή είναι, θα ψήφιζα τον εαυτό μου αν κατέβαινε δημοτικός σύμβουλος; Είμαι δηλαδή αντάξιος μιας ψήφου αμερόληπτης και πληροφορημένης; Με άλλα λόγια, είμαι αυτόφωτος ή ετερόφωτος; Γιατί το πρόβλημα φίλε μου δεν είναι τόσο ο Ψωμιάδης όσο εσύ που έχεις μπερδέψει την πίστα και την αοιδό με μια υπεύθυνη, συλλογική και ανιδιοτελή δημοτική αρχή. Γιατί όχι μόνο οι πολιτικοί, αλλά και οι πολίτες πρέπει να αλλάξουν για να δει ο τόπος προκοπή!

και τώρα τι;

Έπεσε σήμερα το απόγευμα στα χέρια μου η Athens Voice αυτής της εβδομάδας. Μέσα σε όλα φιλοξενούσε κι ένα άρθρο του Σπύρου Βούγια για – τι άλλο; - το θέμα των δημοτικών εκλογών και τη συνεχιζόμενη επικράτηση συντηρητικών υποψηφίων. Στέκομαι ιδιαίτερα σε ένα σημείο, όπου γίνεται αναφορά στις δημοτικές εκλογές του 1986: «η δημοκρατική ενότητα είχε διασπαστεί ανάμεσα στο δήμαρχο Θεοχάρη Mαναβή, που υποστήριζε το ΠAΣOK, και τον υποψήφιο της Eνωμένης Aριστεράς Στέλιο Nέστορα. Πολλοί από εμάς (απόλυτοι και ανυποψίαστοι για το τι επρόκειτο να ακολουθήσει) ρίξαμε λευκό στο δεύτερο γύρο και αφήσαμε τον δήθεν κεντρώο κ. Kούβελα να επικρατήσει». Αυτό σηματοδοτεί κατά τον κύριο Βούγια τη μετάβαση σε μια άλλη, σκοτεινή εποχή για την πόλη. Δεν αμφισβητώ, φυσικά, την πολυδιάσπαση της αριστεράς (βάζω και το ΠΑΣΟΚ μέσα εφόσον η ΝΔ αυτοχαρακτηρίζεται πλέον κεντρώο κόμμα) και το γεγονός πως ενώ αυτοί δι’ ασήμαντον αφορμή (ή μήπως όχι;) είναι έτοιμοι να τραβήξουν τις χαντζάρες, η ενωμένη δεξιά (όλοι μαζί μπούγιο – κεντροδεξιοί ευρωπαϊστές και μη, χριστιανορθόξοι, εθνικιστές, χουντόμουτρα κλπ κλπ) κάνει τη δουλίτσα της και εκλέγει δημάρχους και νομάρχες με 55%. Αλλά αν όλοι αγανακτούν και όλοι σκέφτονται αλλιώς στη Θεσσαλονίκη τότε πώς εκλέγονται ακριβώς οι εν λόγω κύριοι; Μήπως το λευκό δεν είναι το χρώμα της αθωότητας όταν πρόκειται για μια εκλογική αναμέτρηση; Ήμουν αρκετά μικρή το 1986 και για να ψηφίζω αλλά και να ξέρω από κόμματα και πολιτική αλλά από τότε βλέπω να επαναλαμβάνεται η ίδια ιστορία. Διαπιστώνω λοιπόν εκ των εξελίξεων. Και πού καταλήγω; Πως εκείνοι οι πολλοί απόλυτοι (το μόνο σίγουρο) και ανυποψίαστοι (;) στους οποίους αναφέρεται ο Βούγιας (και πάλι καλά που έχει τη σύνεση να εντάξει και τον εαυτό του σε αυτούς εκ των υστέρων) είχαν τελικά πολύ μεγαλύτερη επίδραση και επιρροή στην ελληνική πολιτική σκηνή των τελευταίων 20 χρόνων από ό,τι τους καταλογίζεται και από ό,τι οι ίδιοι αναγνωρίζουν στους εαυτούς τους. Γιατί από τότε (δηλαδή για κάποιον κάτω των 30, από πάντα) αυτοί οι πολλοί – ας τους ονομάσουμε εν συντομία «ομάδα 7%» - άνοιξαν το δρόμο του μηδενισμού που μεταφράζεται σε αποχή από τις εκλογικές διαδικασίες, πολιτική αφασία και τελικά απαξίωση. Ασφαλώς δεν είναι πρόθεσή μου να θίξω ένα συγκεκριμένο κόμμα. Δε με απασχολεί κανένα κόμμα στις δημοτικές εκλογές. Στις δημοτικές εκλογές νομίζω (μπορεί να κάνω και λάθος) πως ψηφίζει κανείς άτομα. Όχι γιατί έχουν πάρει μετάλλιο (δεν είναι μόνο η Βούλα, έχει κι ο Γατόπαρδος αν δεν με απατά η μνήμη μου), επειδή μας φαίνονται συμπαθείς και αξιοπρεπείς (όλοι οι δήμαρχοι των Αθηνών συμπεριλαμβανομένου του Κακλαμάνη, που δεν βλέπω πώς μπορεί καν να πάει σε 2ο γύρο), επειδή τους κάνουμε χάζι (και μετά γίνονται τηλεοπτικά πρόσωπα ή βουλευτές) ή επειδή σπάμε πλάκα μαζί τους (και δε φοράνε στρινγκ). Αλλά επειδή μπορούν να κάνουν κάτι για την πόλη. Ή έστω διαφαίνεται να έχουν μια πρόθεση να κάνουν κάτι. Το έχω ξαναγράψει σε αυτό το ιστολόγιο πως ο μόνος δρόμος εξόδου από το λαβύρινθο στον οποίο έχει εγκλωβιστεί η Θεσσαλονίκη (για την Αθήνα τα πράγματα είναι διαφορετικά και όσο για την υπόλοιπη Ελλάδα βλέπω με χαρά πως εκλέγονται και υπερκομματικοί υποψήφιοι εδώ και χρόνια) δεν είναι η συμπαράταξη όλων των προοδευτικών δυνάμεων. Εξάλλου είναι αναπόφευκτο κάποια στιγμή να τα χαλάσουν στη μοιρασιά. Το ζήτημα είναι να βγει κανείς από τη λούμπα των κομμάτων εν γένει. Μιλούσα προχθές με μια φίλη μου, μέλος του ΠΑΣΟΚ. Ήταν κάπως πεσμένη από τα μαντάτα που λαμβάνει το κόμμα για τη Θεσσαλονίκη αλλά είπε πως δε θα κάνει τη χάρη στη δεξιά να χαρεί ψηφίζοντας το Μπουτάρη και αποδεικνύοντας πως το ΠΑΣΟΚ έκανε λάθος επιλογή. Άσχετα με το ποιός θα πάει τελικά στο δεύτερο γύρο (αν υπάρξει) με τον Παπαγεωργόπουλο, έχει αξία να κατέβει κανείς να ψηφίσει για άλλη μία Κυριακή. Δε θα του κοπούν δα και τα χέρια. Αλλά όχι λευκό. Δε γουστάρεις το ΠΑΣΟΚ; Νομίζεις πως είναι μπασταρδεμένο κόμμα και ντεμέκ προοδευτικό; Με γειά σου ψήφισε τη ΝΔ. Αλλά ψήφισε κάτι! Δε σου γουστάρει ο Παπ άσε που τον έχεις φάει στη μάπα 8 χρόνια; Δε σου γουστάρει η Χρύσα; Ούτε ο κυρ-Γιάννης; Ούτε κανείς; Άρα με το λευκό ή την αποχή στηρίζει κανείς τον κανένα; Όχι δα. Απλά νίπτει τας χείρας του για το αποτέλεσμα. Κατόπιν εορτής όμως δεν θα πρέπει να έχει και δικαίωμα δια να ομιλεί.

Υποκρισία

16 Οκτωβρίου του 2006. Η εκλογική θύελλα έχει περάσει. Στους άδειους δρόμους της πόλης τσαλιά που έχουν σχηματίσει μικρές θαμωνιές περιστρέφονται παίρνοντας μαζί τους και τα εναπομείναντα εκλογικά φυλλάδια. Από κάπου ακούγεται ένα "μπαμ". Είναι ένα καθαριστικό του Δήμου Θεσσαλονίκης που μόλις έπιασε δουλειά. Σε τρεις ώρες η πόλη θα είναι πεντακάθαρη. Ατσαλάκωτη, σαν τον δήμαρχο της. Αλλά δε θα είναι η μόνη. Ατσαλάκωτη είναι και η Ελευθεροτυπία της Δευτέρας που ανακαλύπτει πως η κυβέρνηση δεν δίνει αρκετά λεφτά για την διάσωση του αυτοκρατορικού πιγκουίνου και γι' αυτό πρέπει να χαρακτηριστεί αντι-περιβαλλοντική. Στο εξώφυλλο της ο Μιχάλης Τρεμόπουλος με καουμπόικη αμφίεση έτοιμος να σκοτώσει για την διάσωση του ασπρόμαυρου όρθιου αυτού πτηνού.

Το Έθνος καλύπτει το γεγονός οτι χακεύτηκε το blog του Γιώργου Παπανδρέου και η Αυριανή Μακεδονίας-Θράκης αναρωτιέται τι κρύβεται πίσω από την κίνηση του Χρηστίδη να ανοίξει το παιδικό κανάλι Power μετά από 12 χρόνια. Η Απογευματινή κυκλοφορεί με γιγαντιαίους τίτλους "Μανδραβέλη σ' αγαπάμε - γύρνα πίσω" και η Καθημερίνη κάνει το ίδιο για τον Στάμο Ζούλα. Ο Ζουράρις στη Μακεδονία τα βάζει με την εκπομπή του design της ΕΡΤ3 και ο Αγγελιοφόρος αναρωτιέται πότε θα πάρουν χαμπάρι οι υπεύθυνοι οτι ο πίσω διαχωριστικός τοίχος στο Ιβανώφειο συγκρατείται από τα κλαδιά μίας συκιάς. Ο Βασίλης Λυριτζής και ο Δημήτρης Οικονόμου φιλοξενούν τον Πάπα Βενέδικτο και καλύπτουν το σχετικό ρεπορτάζ με τις δηλώσεις περι Ισλάμ και ο Χατζηνικολάου παίρνει συνέντευξη από τον Bloomberg (ίνδαλμα του), δήμαρχο της Νέας Υόρκης.

C Ya and i wouldnt wanna be ya!

Tώρα θα "καφρίσω" ολίγον αλλά είναι στο πνεύμα της εποχής. Το hotspot είναι εδώ και λέγεται "ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΟΙΚΕΙΑΣ". ΜΑ ΠΟΣΟ ΟΙΚΕΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΡΕ! Οικία γαμώτο, ΟΙΚΙΑ!




ΛΟΪΖΟΥ ΜΑΡΙΑ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ : 02/01/81

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ : Δήμου Τσέλιου 32, Κάτω Τούμπα

ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΟΙΚΕΙΑΣ : 2310 xxxxxx

ΚΙΝΗΤΟ : 69xxxxxxxx

E-MAIL : m.loizou@yahoo.gr

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

09/2004 -05/2006 : Μεταπτυχιακό Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού (MA

Human Resource Management), Middlesex University, Βόρειο Λονδίνο

1999-2004 : Πτυχίο Διοίκησης Επιχειρήσεων, Σχολή Διοίκησης

Οικονομίας, Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Λάρισας.

1992-1998 : Απόφοιτη 1ου Γενικού Γυμνασίου / Λυκείου Μαλακοπής

ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ / ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ

15/09/03- 27/09/03 : Εκπαιδευτικό σεμινάριο, στα πλάισια του περιφερειακού

προγράμματος καινοτόμων δράσεων « ΑΡΙΣΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», με τίτλο: « Εκπαίδευση στην τεχνική της συγκριτικής αξιολόγησης-Benchmarking»

11/2003 :11η Ημερίδα Μάρκετινγκ του Ελληνικού Ινστιτούτου

Μάρκετινγκ Τμήματος Φοιτητών, με θέμα « Μάρκετινγκ : Ραντεβού με τις 5 αισθήσεις»


06/2006:Εκπαιδευτικό σεμινάριο, σε διοργάνωση των «Business Seminars» του «ΚΑΡΙΕΡΑ ΑΕ», με θέμα «Basic Management Skills».

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

07/05-10/05 Υπάλληλος γραφείου στη Διεύθυνση Προσωπικού του Ομίλου Μασούτη Α.Ε στο πλαίσιο της πρακτικής άσκησης του μεταπτυχιακού Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού στο Middlesex University του Λονδίνου.

04/03-10/03 Ευρωσύμβουλοι Α.Ε, Υπάλληλος γραφείου ως εκπαιδευόμενη αναλυτής (junior analyst trainee), στο πλαίσιο της εξάμηνης πρακτικής άσκησης ως τελειόφητη σπουδάστρια του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων του ΤΕΙ Λάρισας.

ΞΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ

Αγγλικά: Άριστη γνώση (TOEFL)

ΑΛΛΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ

Γνώση και Χρήση H/Y (Κάτοχος Microsoft Office Specialist)

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ

Bowling, συμμετοχή σε πολιτιστικές εκδηλώσεις, διάβασμα, κινηματογράφος και αποδράσεις σε διάφορους προορισμούς

Im Gonna Get You Baby

Im gonna get you yes i am. Πριν από 1 ώρα περίπου στο εκλογικό "κιόσκι" της Χρύσας μας , όλγας με γραβιάς, -στο οποίο σημειωτέον κάθε πρωί που περνάω είναι και ένα γκέρλυ που μιλάει στο κινητό μονίμως- μια μπάντα από τσιγγάνους έπαιζε το μακεδονία ξακουστή με χάλκινα και ένα νταούλι για να κρατάει το ρυθμό. Μιλάμε για φασαρία! Και φασαρία άσχετη με το θέμα των εκλογών. Τελικά η βλαχιά δεν είναι ιδιοκτησία μόνο του ατσαλάκωτου και του συναφιού του αλλά μάλλον είναι κάτι κολλητικό σαν την ιλαρά που θα την περάσεις θέλεις δε θέλεις.

Εγώ το είπα. Η τύπισα είναι διασταύρωση ικέα, μασούτη και πέντε κρίκοι ένα τάληρο. Σιγά μη καταπιώ τα περί αισθητικής και "αεράτης" ντιζαινέ καμπάνιας. Αλλοι όμως και κυρίως οι λεγόμενοι και "απολιτικ" (όχι με την έννοια του υπερκοματικού αλλά του σαλεμένου από τη βόδιαφον και τα ριάλιτυ) θα το φάνε το χάπι που είναι ΚΑΙ "χρυσωμένο"...

τα είδα όλα!

Άντε να τελειώνουμε με τις εκλογές γιατί παράγινε το κακό. Καταρχήν έχω ένα ερώτημα: ο Ψωμιάδης ξέρει ότι αυτός που μοίραζε σήμερα φυλλάδια και αναπτήρες με το αγαπησιάρικο σύνθημα "ο νομάρχης της καρδιάς μας" στη γωνία 25ης Μαρτίου και Βασ. Όλγας είναι αφρικανός; Γιατί αν το ήξερε ούτε καν θέλω να φανταστώ τι είδους επικοινωνιακό τρυκ ήταν αυτό πάλι από κάποιον που πιστεύει πως είναι γνήσιος απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Επειδή εσχάτως έχει μια τάση να κάνει δηλώσεις με σεξουαλικά υπονοούμενα (στρινγκ κλπ) πήγε το μυαλό μου σε κανένα στερεότυπο κακόγουστο αστείο με τις διάφορες φυλές. Προφανώς υπερβάλλω αλλά μετά από τα παρακάτω, αν μη τι άλλο, δεν ξέρω σε ποιό παράλληλο σύμπαν κινούμαι. Βλέπω το νεαρό αφρικανό να προσπαθεί να δώσει σε όλους φυλλάδια και αναπτήρες. Κανείς δεν παίρνει εκτός από κανά δυο άτομα. Γιατί δεν παίρνουν; Έπηξαν (όπως όλοι μας) στα φυλλάδια; Δυσφορούν με τον Ψωμιάδη (τότε ποιός τον ψηφίζει;) ή μήπως (το χειρότερο σενάριο που το βρίσκω ανατριχιαστικά πιθανό) δεν τα έπαιρναν επειδή τα μοίραζε ένας μαύρος; Τέλος πάντων, εγώ πήρα και φυλλάδιο και αναπτήρα (και τα πέταξα στην άλλη στροφή) γιατί κρίμα ο άνθρωπος μέσα στο λιοπύρι, δεν θα τέλειωνε ποτέ με τη μοιρασιά κι εξάλλου εμάς δεν μας έλεγε η γιαγιά μας παραμύθια με τον μαύρο μπαμπούλα (θα φτάσω κι εκεί). Όπου ο μαύρος μου λέει το αμίμητο beautiful! Δε δίνω σημασία και φεύγω. Μετά από ώρα και γυρνώντας από τον ίδιο δρόμο, περιμένω στη διάβαση των πεζών. Ο αφρικανός είναι ακόμα εκεί και μοιράζει φυλλάδια. Με πλησιάζει και μου κάνει το πιο κουλό καμάκι που έχουν κάνει ποτέ - αλλά δεν είναι της παρούσης καθώς δεν πιστεύω να ήταν μέρος της προεκλογικής εκστρατείας. Λίγο πιο πάνω βλέπω μια γιαγιά με το εγγονάκι της να γυρνάνε από το σχολείο. Το εγγονάκι είναι το πολύ δευτέρα δημοτικού και κρατάει κάτι καρτέλες που γράφουν "χέρι χέρι γιατί αυτή η πόλη μπορεί να διαφέρει" και χοροπηδάει περιχαρές. Προφανώς δεν ξέρει τι κρατάει στα χέρια του. Ή μήπως ξέρει; Από μικρό στο κουρμπέτι; Τι μας περιμένει στο μέλλον;

Και ο Ψωμιάδης σε πτώση…

Εκεί που ΑΝΕΒΑΙΝΕ (μάλιστα: ανέβαινε!) μέχρι προχθές, τον παράσυρε η καταιγίδα!

Μόνο που αυτός δεν έχει αντίπαλο!

Για να δούμε τι θα δούμε!