Εκλογές 2007 - Η ώρα των Blogs - A'

Εκλογές 2007 - Η ώρα των Blogs - A'

Πως υποδέχονται τις Εκλογές τα ελληνικά blogs...

Για πιάστε ξεσκονόπανο!

Kε Υπουργέ

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=806810&lngDtrID=253


... Πολιτισμού, Αντιλαμβάνομαι την αγωνία σας να ακολουθεί η Τέχνη σε αυτήν την Χώρα τις Αρχές σας. Αρχές με Α κεφαλαίο, οι οποίες σίγουρα κάνουν ρίμα με την πιο πολυακουσμένη στους ελληνικούς δρόμους λέξη που τελειώνει σε Α κεφαλαίο. Διατελλώ εν αγωνία όσο περιμένω να μας Αποκαλύψετε την ουσία, πεμπτουσία και συνουσία των Αρχών σας σε ό,τι αφορά ζητήματα Τέχνης, Πολιτισμού, Καλλιτεχνικών Δρώμενων Θεάτρου,Κινηματογράφου, Εικαστικων, Γλυπτικής, Διαδραστικής Τέχνης, και άλλων δραστηριοτήτων τις οποίες ασκούν, με Α κεφαλαίο, οι ντόπιοι καλλιτέχνες. Μην ασχολείστε με αυτούς που σας κάνουν κριτική Κε. Υπουργέ μου. Δεν ξέρουν από Κολωνάκι αυτοί.

Θα ήθελα επίσης να σας συγχαρώ για τη μέγιστου ύψους, βάθους, πλάτους και μήκους συνεργασία του υπουργείου σας με το υπουργείο δημοσίας τάξης αλλά και την εισαγγελία αθηνών, ώστε η συμπαθέστατη τάξη των αστυνομικών οργάνων να μορφωθεί σε ζητήματα Τέχνης Γενικώς, αλλά και Καλλιτεχνίας ειδικώς. Ιδιαιτέρως το ευχαριστήθηκα που γνωρίζει πλέον --η συμπαθέστατη να το επαναλάβω-- τάξη των αστυνομικών οργάνων από Τέχνη, διαβάζει κριτική στο Βήμα, επιστολογραφεί σε περιοδικά ειδικού τύπου, ενώ όπως έμαθα στιχογραφεί κιόλας, ακολουθώντας τις Αρχές Σας Κε Υπουργέ Μου.

Τελικώς θα ήθελα να σας ενημερώσω πως για πρώτη φορά στη ζωή μου σαν αρχιτέκτονας, με α μικρό κε υπουργέ μου το "αρχιτέκτονας" για να μην μπερδεύεται με το δικό σας το Α κεφαλαίο, χαίρομαι βαθύτατα που η άσκηση της αρχιτεκτονικής ελέγχεται από το ΥΠΕΧΩΔΕ και όχι από το υπουργείο Πολιτισμού. Όσο για τις Αρχές σας με Α κεφαλαίο γράψτε τις κάπου, για να μπορούμε να έχουμε μιαν κάποιαν αναφορά Αρχών, ώστε να ξέρουμε αν αυτός που χτυπά την πόρτα στις 7 το πρωί είναι ο Γαλατάς.



(αναδημοσίευση από το arlav.blogspot.com)

Για την Αμαλία

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες ινοσάρκωμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

• ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ


• ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ


• ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ


• ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.


• ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

• ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ


• ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ


• ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων.

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ - EΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ / BLOGGERS

σερβίρουμε καφεδάκι.

Βαρύγλυκό. Φυσικά πάντα έχουμε στα πίσω διαζώματα στα κρυφά και τον απαραίτητο ...φραπέ. Ανοίξαμε και σας περιμένουμε για να ξαναστήσουμε το πιο απαλό και άγριο συνάμα πολιτικό...καφενείο της Σαλονίκης,

Της πλατείας το κάγκελο

Τα παιδιά της πλατείας Ναυαρίνου έχουν τη δική τους άποψη για τις αναπλάσεις και τα κάγκελα του Τσαλακωμένου...

Το εν λόγω κάγκελο, ενδεικτικό της νοοτροπίας μετατροπής των δημόσιων χώρων του κέντρου σε γκέτο, έχει πακτωθεί πάνω σε μιά άθλια τσιμεντοκατασκευή στα πεζούλια που περικλείουν τα ανάκτορα του Γαλερίου, με μοναδικό σκοπό να αποτρέψει τον κόσμο να κάθεται πάνω τους, όπως έκανε εδώ και δεκαετίες.

Σε στρατηγικά σημεία στον περίβολο, κάτι πομπώδεις και κακοεφαρμοσμένες μεταλλικές κατασκευές που κουμπώνουν πάνω σε κεκλιμένα τσιμεντένια μπλόκια παίζουν το ρόλο πινακίδων ξενάγησης στο χώρο. (εννοείται ότι είναι τόσο άβολες που δε μπορεί κανείς να καθήσει πάνω τους). Τα παιδιά τις περιποιήθηκαν κι αυτές, γεμίζοντάς τις με αφίσες, τις οποίες όμως ξεκόλλησαν τον τελευταίο καιρό, υποπτεύομαι για να αναδείξουν την κακογουστιά τους (χρωστάω φωτογραφία εδώ).

Λίγο παρακάτω, η ανάπλαση μετέτρεψε το παλιό πλινθοτσιμέντινο πλακόστρωτο σε μαρμαρένιο αλώνι, όπως ήταν αναμενόμενο. Από την πρώτη κιόλας μέρα, είδα να εξαπλώνονται τραπεζοκαθίσματα ανάμεσα στα υπερυψωμένα παρτέρια της Γούναρη, τα οποία φαίνεται να εξαφανίστηκαν προσωρινά, αλλά δεν αμφιβάλλω ότι θα επιστρέψουν (κι εδώ φωτογραφία).

Όσον αφορά την περίφημη "εξυγίανση": ούτε όσοι κάθονται στα πεζούλια της Ναυαρίνου είναι τζάνκια και ντήλερς, ούτε και πιστεύω πως το εμπόριο των ναρκωτικών στην πλατεία έχει πληγεί από τις "δημιουργικές παρεμβάσεις" του Δημάρχου (οι αστυνομικοί έτσι κι αλλιώς τη στήνουν συνήθως λίγο παραπάνω, στο σαντουϊτσάδικο, και στη συμβολή της Γούναρη με την Τσιμισκή, απ' όπου μπορούν να κάνουν χάζι απέναντι, στο χλιδάτο My Place).

Οι δημόσιοι χώροι δεν εξυγιαίνονται με κάγκελα και φαεινές ιδέες που σχεδιάζονται κι επιβάλλονται εκ του μακρόθεν. Η πλατεία έχει τη δική της ζωή, κι αν κάποτε την αφήσουν -οι διαβιώντες στο Πανόραμα- αρμόδιοι ν' ανθίσει, ίσως δώσει τις δικές της προτάσεις για να ομορφύνει η ζωή μας στο ιστορικό κέντρο (όπως οι συναυλίες και οι εκδηλώσεις που γίνονταν κάποτε συχνά στο βυθισμένο πλατειάκι και στα παρτέρια). Όμως, το μόνο που νοιάζει τη δημοτική αρχή είναι η εξάπλωση των τραπεζοκαθισμάτων, και η αντίστοιχη αύξηση των εσόδων από τους φόρους και τα χαράτσια. Μέχρις ότου όλοι οι δημόσιοι χώροι εκμηδενιστούν ή απαξιωθούν, και η μόνη επιλογή που μας μένει θα είναι πιό τραπέζι να διαλέξουμε, και τι καφέ να πιούμε.

Το έχω ξαναπεί, αυτός ο Δήμος δεν έχει δημότες, αλλά πελάτες. Να έκαναν τουλάχιστον καφέ της προκοπής τα μαγαζιά του...

Πάμε για εκλογές τον Ιούνιο!

...κατά 90%!

Το "πράσινο φως" δείχνει το δρόμο!
Μάλλον πρέπει να ξανανοίξουμε το μαγαζί... (αυτό εδώ εννοώ!)

Πράσιν' άλογα: the sequel

Μετά τις πράσινες ταράτσες, ο Τσαλακωμένος βρήκε νέα PRάσινη καραμέλα: "Υιοθεσία δένδρου"!

(αναδημοσίευση από το Non - Linear Complexity)

Από το εξώφυλλο του χθεσινού "Σήμερα" (*):

Πλάκα με κάνεις, Δήμαρχε; Εθελοντές πράσινου είναι ήδη όλοι οι πολίτες προσπαθούν, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, να το αυξήσουν το ρημαδιασμένο, σ' αυτή την πόλη όπου αναλογούν στον καθένα τους μόλις 2.7% τ.μ. πράσινου, τη στιγμή που τα συνεργεία του Δήμου "αναπλάθουν" δημόσιους χώρους σε μαρμαρένια αλώνια για τραπεζοκαθίσματα (πρόσφατο κρούσμα η Γούναρη). Εθελοντές πράσινου είναι όσοι διαμαρτύρονται για τα 1.500 (στην παραλιακή και την ανατολική είσοδο) και τα 39 (στο Πεδίο του Άρεως) δέντρα που θα κόψει η πολυαγαπημένη σου υποθαλάσσια. Βεβαίως κι η οικολογική συνείδηση των Θεσσαλονικιών είναι υπανάπτυκτη, αλλά στο συγκεκριμένο ζήτημα, μόνο με χάραξη τολμηρής πολιτικής δενδροφύτευσης και απελευθέρωσης χώρων για δημόσια χρήση στο πολεοδομικό συγκρότημα θα δοθεί λύση (remember: το γκαζόν δεν είναι πράσινο).

Σε ένα μήνα θα έχουμε πάλι την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, και θ' ακούσουμε πάλι τις ίδιες φανφαρονιές από κάθε επίπεδο της κεντρικής κυβέρνησης και της αυτοδιοίκησης, ενώ η Θεσσαλονίκη γίνεται χρόνο με το χρόνο ολοένα και περισσότερο πόλη τσιμέντου και αυτοκινήτων. Σου συστήνω μέχρι τότε, Δήμαρχε, να υιοθετήσεις πρώτα απ' όλα εσύ το πράσινο της πόλης, αναλαμβάνοντας τη δέσμευση ότι δε θα κοπεί ούτε ένα δέντρο πλέον κατά τη διάρκεια της θητείας σου, χωρίς επαρκή αιτιολόγηση, και να πάρεις σοβαρές και δεσμευτικές πρωτοβουλίες για να αυξηθεί το -πραγματικό- πράσινο της πόλης σε βιώσιμα επίπεδα. Κι επειδή το θέμα δεν αφορά μόνο το Δήμο Θεσσαλονίκης, και, παρά τη συγκέντρωση εξουσιών στο πρόσωπό σου, πραγματικών και virtual, δεν κατάφερες ακόμα να γίνεις ..μητροπολίτης, είναι επιβεβλημένο να συνεργαστείς με τους υπόλοιπους Δήμους, τη Νομαρχία και τους εμπλεκόμενους φορείς για να βρεθούν διαφανείς και ορθολογικές λύσεις.

Η δική μου πρόταση: απαλλοτρίωση των χώρων της ΔΕΘ, που μας πνίγει, αλλά και του Γ' ΣΣ, και η διενέργεια ανοικτού διαγωνισμού για τη δημιουργία ανοικτού μητροπολιτικού πάρκου και υπόγειου πάρκινγκ (με αυστηρούς όρους δόμησης, εννοείται). Και μιά κοινή πρωτοβουλία να καθαριστεί το Σέιχ Σου· επειδή η ενδεχόμενη πυρκαγιά -που πολλοί κακομελετάνε εδώ και χρόνια, χωρίς να κάνουν τίποτα ουσιαστικό για να την αποτρέψουν- θα δώσει τη χαριστική βολή στην πόλη. Είμαι πολύ περίεργος επίσης να δω κατά πόσο θα αυξήσουν το πράσινο τα κουτσουρεμένα πάρκα που σχεδιάζονται και χαράσσονται αυτή την εποχή στην παραλία...

(* με δυσκολεύουν που δεν είναι online, αλλά όταν πρόκειται για τέτοια καταπληκτικά θέματα, ο scanner μου θα είναι πάντα στη διάθεση των αναγνωστών του blog)

"Αναβάθμιση" στο νέο blogger

Γειά και πάλι, μετά από καιρό...
Οι οποιεσδήποτε παραξενιές στην εμφάνιση του Frappelections (πχ. η εμφάνιση των links) οφείλονται στο ότι μόλις αναβάθμισα το λογαριασμό μου στο νέο blogger, και το blogger θεώρησε ότι πρέπει να "αναβαθμίσει" και το Frappelections. Παρ' ότι η λίστα των μελών φαίνεται να μάζεψε στο πλύσιμο, όλα τα παλιά μέλη μπορούν να ανεβάσουν ακόμα posts, απλά το blogger εμφανίζει αυτόματα μόνο όσους έχουν το προφίλ τους σε λογαριασμό του Gmail.
Technorati Profile

Μετεκλογικά καρφιά

1) Κατ' αρχάς θεωρώ απαράδεκτη τη σιωπή του δημάρχου για το αν θα παραμείνει ή οχι στην ηλεκτρική καρέκλα του για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Ο κόσμος που σε ψήφισε ρε φιλάρα δε το έκανε για την ψυχή της μάνας του ή για τη Νέα Δημοκρατία. Ξεκόλλα λιγάκι. Δεν είναι derby οι εκλογές για να δείξουμε ποιος κατουράει μακρύτερα και την άλλη μέρα να πάμε και να κάτσουμε στα έδρανα της Βουλής.

2) Η Αράπογλου με πίκρανε προσωπικά με τη στάση της απέναντι σε κάποια κοντινά μου πρόσωπα λίγες μέρες πριν τις εκλογές αλλά και με την επιπολαιότητα της να δέχεται άκριτα οποιαδήποτε δημοσιεύματα ακουμπάνε στο γραφείο της. Όταν υπάρχουν καταγγελίες πρέπει να διερευνώνται, δεν μπορείς να βγαίνεις έτσι κυρία μου και να βρίζεις κόσμο αν δεν έχει αποδειχτεί κάτι μεμπτόν.

3) Θεωρώ γελοίες τις δηλώσεις Μπουτάρη περι σκατών. Όταν ο κόσμος σου έχει δώσει το 17% δε βγαίνεις να βρίζεις τους αντιπάλους σου. Άλλο το να μην έχεις ξύλινη γλώσσα και άλλο το να γίνεσαι χυδαίος. Εξ' άλλου άκουσες επαίνους για την ευγένεια που υπήρχε στο εκλογικό σου κέντρο την ημέρα των αποτελεσμάτων. Γιατί μας απογοητεύεις;

4) Για υποκρισία θα έπρεπε ο Γ. Παναδρέου να μιλήσει στον Καστανίδη ο οποίος έχοντας καβαλήσει το καλάμι του πρώτου σε σταυρούς στη Θεσσαλονίκη νομίζει οτι είναι κάποιος. Ε, λοιπόν, όχι Χάρη, δεν είσαι κάποιος, για την ακρίβεια είσαι ένα τίποτα και καλύτερα να κλείσεις το στόμα σου γιατί τα πράγματα αλλάζουνε και σύντομα θα βρεθείς εκτός παιχνιδιού.

5) Νιώθω, το λιγότερο αηδία για τον Ανέστη Κεραμυδά που θα βρίσκεται από την 1η Ιανουαρίου 2007 στο Δημοτικό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης. Μπράβο. Δημιουργήσαμε ακόμα έναν επιτυχημένο εθνικό τηλεαστέρα μετά τον Βελόπουλο.