02 Οκτωβρίου 2006

Που οδηγεί ο μηδενισμός

Ο μηδενισμός οδηγεί παντού. Βεβαίως συνήθως οδηγεί στο πουθενά....


...δεν το λέω εγώ, αλλά ένας σπουδαίος πολιτικός άνδρας σε μια έκρηξη φιλοσοφικού στοχασμού (hint: his middle name is 'Xini mouri')

Επειδή αυτό το blog έχει μηδενιστικές τάσεις, σκέφτηκα ότι ήταν χρέος μου να το μεταφέρω

2 σχόλια:

maroulitaaa είπε...

Τι εννοείς; Εκτός από τα δηκτικά post με φωτό του Ψωμιάδη δε βλέπω καμία διάθεση μηδενισμού. Ίσως όπως διαπίστωσε και ο poetic justice (σε σχόλιο στο προηγούμενο post) να το παρατράβηξαν κάποιοι με το θέμα αλλά είναι λόγω επικαιρότητας. Είναι όμως και κάτι άλλο. Στις δημοτικές εκλογές των τελευταίων ετών (και σε αυτές πιο πολύ παρά ποτέ) αποδεικνύεται περίτρανα πως έχουμε χάσει εντελώς το δρόμο μας. Ο κόσμος ψηφίζει με βάση τα πρόσωπα ή έτσι έχει επικρατήσει να πιστεύουμε και με αυτό το γνώμονα κάνουν τις επιλογές τους αυτοί που ορίζουν τους υποψήφιους. Είναι σαν την ιστορία με την κότα και το αυγό, ποιό ήρθε πρώτο; Στα post μου αποτύπωσα αλήθειες νομίζω και προσπάθησα να εκφράσω τα πράγματα όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα. Την ίδια διάθεση διέκρινα και στους περισσότερους. Τώρα αν χάσαμε λίγο τη μπάλα άνθρωποι είμαστε κι αυτό είναι ένα blog. Αναρωτιέμαι αν μας διαβάζει και κανείς εκτός από μας τους ίδιους. Να ρωτήσουμε το mave που έχει εγκαταστήσει τα σχετικά συστήματα

mpsaltik είπε...

Σχετικά με τον 'μηδενισμό' του Ρουσσόπουλου maroulitaa (αν δεν κατάλαβες ποιός είπε αυτό το βαθυστόχαστο), ενοώ ότι δεν μπορώ να διανοηθώ πώς ο άνθρωπος που επροσωπεί την ελληνική κυβέρνηση για όλα τα πολιτικά ζητήματα, μπορεί να λέει τέτοιες βλακείες.

Η αναφορά στις μηδενιστικές τάσεις του blog, ήταν μόνο για να δείξουν τη διαφορά ανάμεσα στον υπαρκτό και εκφραζόμενο μηδενισμό κάποιων ανθρώπων που γράφουν σ' αυτό το Blog και στην ανοησία που είπε ο Μr xini mouri.

Πιστεύω ότι ο μηδενισμός έχει εισχωρήσει πολύ βαθιά μέσα στην Αριστερά, ή σ' αυτό που μάθαμε να αποκαλούμε Αριστερά, τόσο που δεν μπορεί κανείς να διακρίνει πλέον τη θέση της για κάτι, αλλά μόνο την αντίθεση της προς όλα. Δεν μπορώ εγώ να κρίνω και πολύ περισσότερο να κατακρίνω κανέναν από όσους γράφουν εδώ, αλλά σίγουρα νομίζω ότι χρειάζεται κριτική εξέταση η 'αριστερή' κοσμοθεωρία.

Σχετικά με το frappelections, νομίζω ότι είναι ένα πολύ ενδιαφέρον πείραμα, και διαφωνώ με τον poetic justice ότι δεν έχει νόημα αυτή η κίνηση.


(aneme εαν αυτή τη γλώσσα τη βρίσκεις ξύλινη, θα σε παρακαλούσα να μου εξηγήσεις γιατί)