08 Οκτωβρίου 2006

Δανάη





Στην πόλη έχουν γεμίσει, στις κολώνες, στους τοίχους, Α4 σελίδες με την φωτογραφία του Παπαγεωργόπουλου και με το ακόλουθο κείμενο

"Κύριε Δήμαρχε μου είστε πολύ αντιπαθής.
Δανάη"

Την πρώτη φορά που το είδα γέλασα, μετά όμως αντιλήφθηκα ότι αυτό δεν διαφέρει σε τίποτα από τις παλιότερες γενιές που διαλέγανε στρατόπεδα ανάλογα με το τι μνήμες είχανε από τον εμφύλιο.

Δεν ψηφίζουμε αυτόν που μας είναι συμπαθής. Αυτό τον κάνουμε παρέα και πίνουμε μαζί του. Ψηφίζουμε αυτόν που πιστεύουμε ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Είναι το ίδιο μ' αυτούς που μπερδεύουν τις εκλογές με το πήδημα και ψηφίζουν αυτές που θα ήθελαν να πηδήξουν.

"Με μηνύματα σαν και αυτά, Δανάη, μάλλον θα τον ξαναφάς στην μάπα.

Θωμάς"

3 σχόλια:

Anastasia είπε...

Συμφωνώ, συμφωνώ, συμφωνώ.

Ανώνυμος είπε...

Δεν μπορεί δηλαδή κάποιος να σου είναι αντιπαθής για αυτά που έχει κάνει? Για τη διαχείριση των δημοτικών θεμάτων και για τις απόψεις του? Εκτός αν περίμενες στο αφισάκι να υπάρχει ένα ολόκληρο άρθρο με επιχειρήματα για το πόσο γελοίος είναι ο δήμαρχος μας.
Διαφωνώ, διαφωνώ διαφωνώ Άργος.

Argos είπε...

Ανώνυμε, μπορείς να διαφωνείς όσο θέλεις, μόνο που οι εκλογές είναι πολιτική πράξη. Τα επιχειρήματα μπορεί να είναι πολιτικά. Οι αντιπάθειες έχουν να κάνουν με τις παρέες μας, όπως γράφω.
Η δικιά μου θέση δεν είναι υπερ του Παπαγεωργόπουλου, απλώς πιστεύω ότι μήνυμα σαν αυτό δεν λέει τίποτα, απλά συσπειρώνει τους δεξιούς μια και η επίθεση δεν είναι πολιτική αλλά προσωπική. Αυτό εννούσα με το post μου.